PAST BLOGS

1/29/2006

tinta

Anino kang parte ng katauhan
Plemang pilit inaalis sa lalamunan
Ubong pinipigilang ilabas
Suka na sa bibig nagpupumiglas

Alaala na iniiwasan
Larawang binubura sa isipan
Misteryong hindi makatakas
Damdaming nais makaalpas

tinta ka na pilit binubura sa isipan
sa pag-aakalang makakamit ang kalayaan

Subalit ang tinta na
Inakalang kumupas na’t nawala
Kumalat, kinulayan muli ang aking gunita

3 comments:

lojika said...

buti pa ang kalawang pwedeng erasin ng tide eraser bar!

bakit ba me mga bagay na ang hirap burahin sa isipan?

tsk..tsk...mga alaala ng mapait na nakaraan...

leah said...

sandali.. gusto ko ung post na punches...

siguro ganun tlga.. pag importante at mahalaga.. mahirap mabura.. habang pinipilit..lalong kumakalat..

jho said...

huwag mong kalimutan...ang nakaraan ay di dapat kinakalimutan kundi kinapupulutan ng aral...

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...