nung una nagdadalawang isip ako sa pagiging valedictorian ni aldred ng pbb teens.
para kasing hindi siya nag-iisip.
akala ko natunaw na yung utak niya sa init, tapos naging luha.
kumusta naman yung peer-rejecton and acceptance drama?
di naman ako pusong bato kaya medyo nakisimpatya naman ako sa mga housemates niya. nakakalungkot talaga na mawalan ng isang housemate, lalo na kung alam mo na madali siyang kakumpetensiya. sayang. tsk.tsk. (joke lang)
sa kabilang banda, ok din naman yung ginawa ni aldred. baka nga naman pinag-isipan niya talaga yun ng matagal.
aba, bukas, nasa ilang balita na siya at baka magka-show pa.
instant publicity. ang disadvantage lang nun, baka instant din ang pagkawala niya sa ere.
kung ako si aldred, lalagyan ko ng twist yung drama ko.
at the last moment, haharap ako sa camera, iiyak, at sasabihin kay big brother na hindi na talaga ako aalis.
sasabihin ko na bigla kong naramdaman ang pagmamahal ng mga housemates, kaya naisip kong hindi na lang umalis. haha. ano kaya’ng gagawin ni big brother? ano kaya’ng magiging reaksyon ng mga housemates? matuwa kaya sila o maasar? Sa ganoong paraan, mas sisikat ako at pag-uusapan. haha.
naku, kung ako sa mga housemates, pagtitripan ko naman minsan si kuya.
Kukuntsabahin ko silang lahat na housemates na kunwari hindi namin naririnig si big brother. Hindi namin siya papansinin kahit na sumisigaw na siya, para maloko yung crew kakaisip kung ano ba talaga yung may sira. isa pa, walang task for the day di ba? asteeg!
ang hina kasi ng mga housemates. try kaya nila minsan huwag sundin si kuya? i mean, kunwari sira yung mga cameras or sirain na talaga nila, tapos magkulong sila sa loob ng bahay. pakasasa sa c2 at coke, pakabusog sa mga pagkain dun, tapos magnenok na rin ng mga gamit para maibenta sa labas.
ano kaya magiging reaksyon ni kuya at ng mga viewers kapag nangyari yun?
*******************
kanina lang, galing airport, napansin kong dumidilim na ang mga lansangan sa siyudad..
akala ko sa mga lugar lang na sakop ng kapangyarihan ng gobyerno laganap ang kadiliman; pati pala ang mga pampublikong lansangan, unti-unti nang nakukumutan ng dilim.
malala na ‘to.
lumalakas ang kapangyarihan ng dwende.
sa kagustuhan niyang makapag-tipid ng enerhiya,
isinasasakripisyo niya ang liwanag ng lansangan.
paano na lang si aldred na lumabas sa bahay ni kuya?
madilim ang lansangan.
baka di niya kayanin ang dilim sa labas, di lang luha ang lumabas sa mga mata niya.
seryoso na, kumusta naman ang pagkokompromiso ng kaligtasan ng nakararami para sa pagtitipid?
***************************
tama na ‘to. di ko pa tapos script ko.
hay. ang buhay nga naman ng isang crammer.
Subscribe To
Posts
All Comments
4/28/2006
in:box:full
dati,
mula nang mauso sa'kin ang email,
isinusuka talaga ng panlasa ko ang mga chain messages.
tulad halimbawa nito:
pass this now to 20 of your friends,
and in two weeks, you will find your true love.
kumusta naman yun?
siyempre di ko finorward yung message.
bukod sa aksaya ng effort at oras,
alam ko namang hindi magkaka-totoo yun.
dumating ang panahon na halos mapuno na ng chain messages
yung inbox ko.
hindi ko alam kung maiinis ba ako o matutuwa dahil maraming nag-eemail sa'kin.
pero mas pinili ko ang hindi mainis.
ayokong tumanda agad dahil lang sa chain mails.
ayun, sabi ko hindi ako magfoforward kailanman ng chain mails,
pero hindi ko napigilan ang mga daliri ko.
nainggit ako sa trip ng mga nagfoforward lang ng nagfoforward ng messages kaya sinubukan ko ring magforward.
aba, dapat ma-experience ko din yung saya nila. (kung meron man)
medyo naaliw naman ako sa resulta.
siyempre umikot lang ng umikot yung mga messages.
ung mga finorward ko, narereceive ko rin.
paikot-ikot, pero nakakaaliw din.
dahil sa biglaang pagsikat ng unlimited promo ng mga cellular networks,
naglipana na rin sa mga cellphones ang mga chain text messages.
nito lang nakaraan, hindi ko na napigilan ang aking inis dahil sa
mabilis na pagka-puno ng inbox ko.
wala namang malaking memory space yung telepono ko kaya mabilis itong mapuno.
mantakin mo'ng sunod-sunod na mga messages ang dumarating kahit na dis-oras na ng gabi.
minsan naiisip ko dahil siguro sa init ng panahon kaya wala nang ginawa ang mga tao kundi mag-text.
minsan naisip ko din na dahil baka wala lang talagang magawa ang karamihan sa mga pilipinong may cellphone.
pwede ring dahil sinusulit ng karamihan ang pagka-unlimited nila.
pero kahit ano pa mang dahilan, nakakaloko pa rin ang mga chain messages.
eto ang ilan sa mga nakakalokong chain messages:
magaling na boksingero si manny pacquiao.
pass this to 20 of your friends
and within 2 weeks,
magiging magaling na boksingero ka din.
ang pandesal ay masarap at masustansyang tinapay.
pass this to 12 of your friends
kundi, magiging pandesal ka within 2 days!
totoo 'to.
si manny pacquiao ay napakaraming commercials.
isa siyang magaling na endorser.
pass this to all your friends
kundi, magiging kamukha mo si manny pacquiao!
ang sago't gulaman ay itinuturing na pampalamig...
pass this to 15 people para umulan ng snow mamaya.
pls don't break the chain.
totoo 'to.
nung una, naiinis ako sa mga chain messages dahil
naiisip ko palagi ang kawalan nila ng sincerity.
madalas, nadadamay ko pa yung mga senders.
pero hindi ko naisip na maaring mali pala ako.
na sa sandaling pinadalhan akong mga kaibigan ko ng mensahe,
kahit na forwarded man ito o chain,
isa na yung indikasyuon na naaalala pa nila ako.
isa pa, nakakatawa naman minsan yung mga messages.
masaya rin naman makipaglokohan.
ok lang din naman sigurong lokohin mo ang sarili mo paminsan-minsan.
wala namang mawawala kung magpapauto ka
na minsan maari kang maging pandesal pagkatapos ng dalawang araw.
********
first time ko 'to mag-blog sa office.
*************
happy anniv sa'tin.
=)
huwag ka nang magtampo.
basta learn the art of detachment.
iloveyou.
mula nang mauso sa'kin ang email,
isinusuka talaga ng panlasa ko ang mga chain messages.
tulad halimbawa nito:
pass this now to 20 of your friends,
and in two weeks, you will find your true love.
kumusta naman yun?
siyempre di ko finorward yung message.
bukod sa aksaya ng effort at oras,
alam ko namang hindi magkaka-totoo yun.
dumating ang panahon na halos mapuno na ng chain messages
yung inbox ko.
hindi ko alam kung maiinis ba ako o matutuwa dahil maraming nag-eemail sa'kin.
pero mas pinili ko ang hindi mainis.
ayokong tumanda agad dahil lang sa chain mails.
ayun, sabi ko hindi ako magfoforward kailanman ng chain mails,
pero hindi ko napigilan ang mga daliri ko.
nainggit ako sa trip ng mga nagfoforward lang ng nagfoforward ng messages kaya sinubukan ko ring magforward.
aba, dapat ma-experience ko din yung saya nila. (kung meron man)
medyo naaliw naman ako sa resulta.
siyempre umikot lang ng umikot yung mga messages.
ung mga finorward ko, narereceive ko rin.
paikot-ikot, pero nakakaaliw din.
dahil sa biglaang pagsikat ng unlimited promo ng mga cellular networks,
naglipana na rin sa mga cellphones ang mga chain text messages.
nito lang nakaraan, hindi ko na napigilan ang aking inis dahil sa
mabilis na pagka-puno ng inbox ko.
wala namang malaking memory space yung telepono ko kaya mabilis itong mapuno.
mantakin mo'ng sunod-sunod na mga messages ang dumarating kahit na dis-oras na ng gabi.
minsan naiisip ko dahil siguro sa init ng panahon kaya wala nang ginawa ang mga tao kundi mag-text.
minsan naisip ko din na dahil baka wala lang talagang magawa ang karamihan sa mga pilipinong may cellphone.
pwede ring dahil sinusulit ng karamihan ang pagka-unlimited nila.
pero kahit ano pa mang dahilan, nakakaloko pa rin ang mga chain messages.
eto ang ilan sa mga nakakalokong chain messages:
magaling na boksingero si manny pacquiao.
pass this to 20 of your friends
and within 2 weeks,
magiging magaling na boksingero ka din.
ang pandesal ay masarap at masustansyang tinapay.
pass this to 12 of your friends
kundi, magiging pandesal ka within 2 days!
totoo 'to.
si manny pacquiao ay napakaraming commercials.
isa siyang magaling na endorser.
pass this to all your friends
kundi, magiging kamukha mo si manny pacquiao!
ang sago't gulaman ay itinuturing na pampalamig...
pass this to 15 people para umulan ng snow mamaya.
pls don't break the chain.
totoo 'to.
nung una, naiinis ako sa mga chain messages dahil
naiisip ko palagi ang kawalan nila ng sincerity.
madalas, nadadamay ko pa yung mga senders.
pero hindi ko naisip na maaring mali pala ako.
na sa sandaling pinadalhan akong mga kaibigan ko ng mensahe,
kahit na forwarded man ito o chain,
isa na yung indikasyuon na naaalala pa nila ako.
isa pa, nakakatawa naman minsan yung mga messages.
masaya rin naman makipaglokohan.
ok lang din naman sigurong lokohin mo ang sarili mo paminsan-minsan.
wala namang mawawala kung magpapauto ka
na minsan maari kang maging pandesal pagkatapos ng dalawang araw.
********
first time ko 'to mag-blog sa office.
*************
happy anniv sa'tin.
=)
huwag ka nang magtampo.
basta learn the art of detachment.
iloveyou.
4/25/2006
height of insecurity
kanina nadaanan ko sa cubao yung mga dating starstruck na sina ken at kevin.
di ko naman talaga sila mapapansin kung di dahil sa grupo ng mga kinikilig-kilig na bata na muntik nang bumangga sa akin.
well, matangkad pala sila.
akala ko nung una namamalikmata lang ako, pero nang haplusin ko yung mga mata ko, totoo pala. matangkad sila.
as usual, pinilit kong paniwalain ang sarili ko na wala iyong kaso sa akin.
e ano ngayon kung mas matangkad sila sa'kin?
di naman ako sumasali sa who's the tallest person in the world contest.
isa pa, kung susuriin mong mabuti, kapag tumayo ka naman sa tabi ng mga mas matangkad sa'yo, malalaman mo na di naman talaga sila ganun katangkad,
yun nga lang, mas matangkad pa rin sila sa'yo kahit na ilang inches o centimeters pa yun.
oo na. height doesn't matter.
talaga?
i beg to differ.
it does mater in various ways and in various situations.
tulad halimbawa sa pag-aaply ng trabaho, laging may height requirement.
sa corporate world, kung hindi mukha mo ang nauunang basehan ng iyong kakayahan, height.
karamihan sa mga babae mas pinipili ang mas matatangkad sa kanila.
well, feeling daw nila secured sila kapag mas matangkad sa kanila yung kasama nila.
mukha daw mas confident at mas malakas kapag matangkad.
fallacy.
maraming matatangkad na weaklings.
sabi ko marami, hindi lahat.
sa pag-aartista, kung hindi ka sobrang ganda o gwapo, dapat exceptional ang tangkad mo.
( wah! dapat ko na nga yatang i-give up ang mga pangarap kong mag-artista. hehe.)
ilang beses na akong napagkamalang mas bata sa edad ko dahil sa taas ko.
isang beses, nung nag-apply ako sa inquirer quest, tinignan ako mula ulo hanggang paa nung babaeng nag i-screen, tapos sinabihan ako,
are you sure you're 18?
you just look like 14.
kumusta naman yun?
sana nagpaka-overdose na lang ako sa flintstones nung bata pa ako.
huli na rin kung magche-cherifer pa ako.
masakit na rin mga kasu-kasuan ko kaka-stretch.
masakit na rin ang kamay ko kaka...
stretch pa rin. (ano akala mo ha? hehe.)
wala pa rin.
wala talaga.
maliit talaga ako.
eh wala naman akong nakikitang matangkad sa lahi namin.
ngayon nga mas matangkad pa ako sa tatay kong sundalo.
(wow! matangkad na ako this time)
kahit na feeling ko nagawa ko na lahat ng posibleng gawin para tumangkad,
wala pa rin.
hay.
pero ika nga, huwag mawalan ng pag-asa.
may isang taon at ilang buwan pa ako para tablan kahit papaano ng bisa ng chlorella (tama ba spelling?) growth factor ng cherifer.
o kaya magpapayaman ako ng sobra para makabili ng maraming flintstones at makapag-take ng maraming calcium sa katawan.
sige na nga, hindi ko na muna igigive-up ang pangarap kong maging istar.
=)
di ko naman talaga sila mapapansin kung di dahil sa grupo ng mga kinikilig-kilig na bata na muntik nang bumangga sa akin.
well, matangkad pala sila.
akala ko nung una namamalikmata lang ako, pero nang haplusin ko yung mga mata ko, totoo pala. matangkad sila.
as usual, pinilit kong paniwalain ang sarili ko na wala iyong kaso sa akin.
e ano ngayon kung mas matangkad sila sa'kin?
di naman ako sumasali sa who's the tallest person in the world contest.
isa pa, kung susuriin mong mabuti, kapag tumayo ka naman sa tabi ng mga mas matangkad sa'yo, malalaman mo na di naman talaga sila ganun katangkad,
yun nga lang, mas matangkad pa rin sila sa'yo kahit na ilang inches o centimeters pa yun.
oo na. height doesn't matter.
talaga?
i beg to differ.
it does mater in various ways and in various situations.
tulad halimbawa sa pag-aaply ng trabaho, laging may height requirement.
sa corporate world, kung hindi mukha mo ang nauunang basehan ng iyong kakayahan, height.
karamihan sa mga babae mas pinipili ang mas matatangkad sa kanila.
well, feeling daw nila secured sila kapag mas matangkad sa kanila yung kasama nila.
mukha daw mas confident at mas malakas kapag matangkad.
fallacy.
maraming matatangkad na weaklings.
sabi ko marami, hindi lahat.
sa pag-aartista, kung hindi ka sobrang ganda o gwapo, dapat exceptional ang tangkad mo.
( wah! dapat ko na nga yatang i-give up ang mga pangarap kong mag-artista. hehe.)
ilang beses na akong napagkamalang mas bata sa edad ko dahil sa taas ko.
isang beses, nung nag-apply ako sa inquirer quest, tinignan ako mula ulo hanggang paa nung babaeng nag i-screen, tapos sinabihan ako,
are you sure you're 18?
you just look like 14.
kumusta naman yun?
sana nagpaka-overdose na lang ako sa flintstones nung bata pa ako.
huli na rin kung magche-cherifer pa ako.
masakit na rin mga kasu-kasuan ko kaka-stretch.
masakit na rin ang kamay ko kaka...
stretch pa rin. (ano akala mo ha? hehe.)
wala pa rin.
wala talaga.
maliit talaga ako.
eh wala naman akong nakikitang matangkad sa lahi namin.
ngayon nga mas matangkad pa ako sa tatay kong sundalo.
(wow! matangkad na ako this time)
kahit na feeling ko nagawa ko na lahat ng posibleng gawin para tumangkad,
wala pa rin.
hay.
pero ika nga, huwag mawalan ng pag-asa.
may isang taon at ilang buwan pa ako para tablan kahit papaano ng bisa ng chlorella (tama ba spelling?) growth factor ng cherifer.
o kaya magpapayaman ako ng sobra para makabili ng maraming flintstones at makapag-take ng maraming calcium sa katawan.
sige na nga, hindi ko na muna igigive-up ang pangarap kong maging istar.
=)
4/24/2006
Fallen on deaf ears
I do appreciate your concern but I don’t need your help right now.
I do not resent your calls so please spare me the night.
Morpheus, I am in dire need to finish this project.
*********
Where are you muses of ideas and creativity?
Have you been hearing my calls since I started this journey among the worlds of words?
Please inspire me to finish my script; else I’ll be damned at the realm of hades.
I am never productive the whole day.
Staring at the blinking cursor for hours is like slowly throwing myself down the cliff of giving up.
Where are you?
Am I asking that much?
Will a spark of inspiration cost you much?
***************
I guess I will be taking this literary odyssey by myself.
I do not resent your calls so please spare me the night.
Morpheus, I am in dire need to finish this project.
*********
Where are you muses of ideas and creativity?
Have you been hearing my calls since I started this journey among the worlds of words?
Please inspire me to finish my script; else I’ll be damned at the realm of hades.
I am never productive the whole day.
Staring at the blinking cursor for hours is like slowly throwing myself down the cliff of giving up.
Where are you?
Am I asking that much?
Will a spark of inspiration cost you much?
***************
I guess I will be taking this literary odyssey by myself.
4/23/2006
big bad beast
Most Comprehensive X-Men Personality Quiz 2.0 created with QuizFarm.com |
**********
first time ko 'to sa mga on-line surveys.
at hindi ko inakalanag magiging si beast ako.
kagabi, natutunan kong pare-pareho lang ang itsura ng tao kapag nalalasing.
tambay ka man sa kanto o isang alta sociedad, mamumula ka pa rin at magmumukhang lasing kapag lango ka na sa alak.
hehe.
hik!
4/22/2006
raving reggae
I’m not really a fan of noontime show opening acts, but today’s opening number of eat bulaga amused me.
The seemingly tribute-to-reggae-music performance was one of the few entertaining acts on the noontime airwaves.
Eat Bulaga hosts like Michael V, Keempee, Jose and Gladys Guevarra transformed some OPM pop songs like Narda into reggae medleys.
The first spark of interest in reggae music occurred to me after watching 50 first dates. Yeah. Ok, the movie’s soundtrack was not at all pure reggae, but the summer, reggae grooves then pushed me to explore the reggae world.
I’ve loved Bob Marley, Big Mountain, Tropical Depression, Hemp Republic, JR Kilat and Island Joe since I’ve heard their music.
It was amazing to learn that Reggae music from the beginning was the voice for those oppressed due to the color of their skin, socially, politically and quite simply along racial lines.
Reggae for Justice!
Hehe.
Amidst the overwhelming hourly increase of oil prices, there is the emerging movement of reggae to entertain and influence the social and political psyche of the people (I hope so).
******
Let’s all be happy under the reggae moon!
The seemingly tribute-to-reggae-music performance was one of the few entertaining acts on the noontime airwaves.
Eat Bulaga hosts like Michael V, Keempee, Jose and Gladys Guevarra transformed some OPM pop songs like Narda into reggae medleys.
The first spark of interest in reggae music occurred to me after watching 50 first dates. Yeah. Ok, the movie’s soundtrack was not at all pure reggae, but the summer, reggae grooves then pushed me to explore the reggae world.
I’ve loved Bob Marley, Big Mountain, Tropical Depression, Hemp Republic, JR Kilat and Island Joe since I’ve heard their music.
It was amazing to learn that Reggae music from the beginning was the voice for those oppressed due to the color of their skin, socially, politically and quite simply along racial lines.
Reggae for Justice!
Hehe.
Amidst the overwhelming hourly increase of oil prices, there is the emerging movement of reggae to entertain and influence the social and political psyche of the people (I hope so).
******
Let’s all be happy under the reggae moon!
4/17/2006
when heaven and earth spin another conspiracy on our stars
i just saw the third replay of the controversial gospel of judas over the national geographic channel.
i thought watching the show after reading the text could clear up, at least some, cobwebs of thoughts gathering on my mind; but I only got an overload of it.
it was all about judas being a victim of the power struggle in the history of Christianity.
it was all about our mixed up destinies, that every single thing we do is written on the stars.
it’s all about purposes, faith, and hope.
the translated gospel challenges our faith, our seemingly established moral and spiritual foundations.
random thought-webs:
why do I believe in my beliefs?
why am I doing things if only those things were all preconceived and planned to fulfill the bigger picture?
when does free will takes place?
well, if I cease to do anything because of the idea that I am being used and manipulated by some divine plan, I will have no more purpose in this life.
blah.
yada.yada.yada.
one mind boggling chapter of the gospel:
well, after all, it was a refreshing experience. i found the exaltation of judas’ character from a villain to
a protagonist rewarding. It is nice to see his character in a new light, although the gospel speak nothing of the historical judas and jesus.
i just still can’t fathom the possibility and the probability that our destinies and actions are could have been screwed up and toyed by the heavens.
it’s such a pain in the skull.
another painful thing, one consequence of knowing more than you should know:
deprivation of your sense of self-peace.
**************
I will not spill any of the the beans here.
If you want to check out more of the controversial gospel, you can check out these sites and download researches and information regarding it:
the gospel of judas/wikipedia
national geographic feature
i thought watching the show after reading the text could clear up, at least some, cobwebs of thoughts gathering on my mind; but I only got an overload of it.
it was all about judas being a victim of the power struggle in the history of Christianity.
it was all about our mixed up destinies, that every single thing we do is written on the stars.
it’s all about purposes, faith, and hope.
the translated gospel challenges our faith, our seemingly established moral and spiritual foundations.
random thought-webs:
why do I believe in my beliefs?
why am I doing things if only those things were all preconceived and planned to fulfill the bigger picture?
when does free will takes place?
well, if I cease to do anything because of the idea that I am being used and manipulated by some divine plan, I will have no more purpose in this life.
blah.
yada.yada.yada.
one mind boggling chapter of the gospel:
“[…] light [—nearly two lines missing—] around […] let […] spirit [that is] within you
dwell in this [flesh] among the generations of angels. But God caused knowledge to be
[given] to Adam and those with him, so that the kings of chaos and the underworld might
not lord it over them.”
Judas said to Jesus, “So what will those generations do?”
Jesus said, “Truly I say to you, for all of them the stars bring matters to completion.
When Saklas completes the span of time assigned for him, their first star will appear with
the generations, and they will finish what they said they would do. Then they will
fornicate in my name and slay their children [55] and they will […] and [—about six and
a half lines missing—] my name, and he will […] your star over the [thir]teenth aeon.”
After that Jesus [laughed].
[Judas said], “Master, [why are you laughing at us]?”
[Jesus] answered [and said], “I am not laughing [at you] but at the error of the stars,
because these six stars wander about with these five combatants, and they all will be
destroyed along with their creatures.”
well, after all, it was a refreshing experience. i found the exaltation of judas’ character from a villain to
a protagonist rewarding. It is nice to see his character in a new light, although the gospel speak nothing of the historical judas and jesus.
i just still can’t fathom the possibility and the probability that our destinies and actions are could have been screwed up and toyed by the heavens.
it’s such a pain in the skull.
another painful thing, one consequence of knowing more than you should know:
deprivation of your sense of self-peace.
**************
I will not spill any of the the beans here.
If you want to check out more of the controversial gospel, you can check out these sites and download researches and information regarding it:
the gospel of judas/wikipedia
national geographic feature
4/13/2006
dreaming bandido
i just learned from a friend that my spanish 2 grade sucked.
ok, i passed, and that's about it.
this post was never intended for my rants against my spanish subject grade.
but then i was just worried that my performance in class would affect my future.
i wanted to become a bandido.
a bandit, a modern-day robinhood of some sort, robbing the city banks and sharing the money to the impoverished filipinos.
i'll get money instead of getting myself prone to eye hemorrhage from excessive monitor radiation due to blogging.
i will go to a desert town in mexico and meet the two bandidas.
i will give them the passionate kiss that they have been longing since the detective guy went away.
the three of us will rob banks, help the poor and spend the night together.
the three of us will share and teach each other the passion of desert romance.
yes. i will be their one and only bandido.
and only i can enjoy the pleasures of their company, even in bed.
ahh. what a nice future.
then my spanish professor who looked like the hybrid of HP's professor trelawney and professor mcgonaggal will appear on the scene and ruin my fantasies.
huh?!
no! she can't!
tu no hablas español señor rivera!
and so what?!
i can still learn spanish.
and besides, the language of passion transcends any linguistic barrier.
then i will quote einstein-
not all those that can be counted counts,
and not all that counts can be counted.
end of soliloquy.
hasta mañana.
hot bandidas
if i were not to be a bandido, i'd looove to be their hostage
ok, i passed, and that's about it.
this post was never intended for my rants against my spanish subject grade.
but then i was just worried that my performance in class would affect my future.
i wanted to become a bandido.
a bandit, a modern-day robinhood of some sort, robbing the city banks and sharing the money to the impoverished filipinos.
i'll get money instead of getting myself prone to eye hemorrhage from excessive monitor radiation due to blogging.
i will go to a desert town in mexico and meet the two bandidas.
i will give them the passionate kiss that they have been longing since the detective guy went away.
the three of us will rob banks, help the poor and spend the night together.
the three of us will share and teach each other the passion of desert romance.
yes. i will be their one and only bandido.
and only i can enjoy the pleasures of their company, even in bed.
ahh. what a nice future.
then my spanish professor who looked like the hybrid of HP's professor trelawney and professor mcgonaggal will appear on the scene and ruin my fantasies.
huh?!
no! she can't!
tu no hablas español señor rivera!
and so what?!
i can still learn spanish.
and besides, the language of passion transcends any linguistic barrier.
then i will quote einstein-
not all those that can be counted counts,
and not all that counts can be counted.
end of soliloquy.
hasta mañana.
hot bandidas
if i were not to be a bandido, i'd looove to be their hostage
4/11/2006
nang sandaling tumigil ang mundo sa hangin
masaya na akong nalaman kong ang buong pangalan ni sassy girl sa my sassy girl na movie ay kyungjin yeo. wala lang.
dati kasi kapag tinatanong ko yung mga naunang nakapanood kesa sa'kin ng MSG kung ano yung pangalan ni sassy girl, lagi nilang sinasabi- eh di sassy girl.
tinanggap ko na lang noon yung mga sinasabi nila hanggang sa mapanood ko yung windstruck.
huli na'ko kung huli para sa mga laging updated na movie-buffs, pero ano ngayon?
ang mahalaga, napanood ko yung pelikula.
minsan lang akong kumawala sa mundo.
cheesy na ako kung cheesy pero na-struck ako ng windstruck.
minsan na lang kasi akong manood ng mga love-flicks nang hindi masyadong nag-iisip.
masarap rin naman minsan na manood ng pelikula nang nagpapadala ka lang sa agos ng emosyon.
ganun nga siguro yun, yung mga taong nagiging riddle na hindi mo ma-solve sa buhay mo ay yung mga taong mahirap kalimutan.
yung mga magugulong tao. magulong kausap, kasama, mahirap timplahin-sila na! sila ang mas tumatatak sa utak at damdamin, na tumatatak hanggang sa kamatayan.
hay. kumusta naman ang mundo?
************
when i die, i want to become the wind
dati kasi kapag tinatanong ko yung mga naunang nakapanood kesa sa'kin ng MSG kung ano yung pangalan ni sassy girl, lagi nilang sinasabi- eh di sassy girl.
tinanggap ko na lang noon yung mga sinasabi nila hanggang sa mapanood ko yung windstruck.
huli na'ko kung huli para sa mga laging updated na movie-buffs, pero ano ngayon?
ang mahalaga, napanood ko yung pelikula.
minsan lang akong kumawala sa mundo.
cheesy na ako kung cheesy pero na-struck ako ng windstruck.
minsan na lang kasi akong manood ng mga love-flicks nang hindi masyadong nag-iisip.
masarap rin naman minsan na manood ng pelikula nang nagpapadala ka lang sa agos ng emosyon.
ganun nga siguro yun, yung mga taong nagiging riddle na hindi mo ma-solve sa buhay mo ay yung mga taong mahirap kalimutan.
yung mga magugulong tao. magulong kausap, kasama, mahirap timplahin-sila na! sila ang mas tumatatak sa utak at damdamin, na tumatatak hanggang sa kamatayan.
hay. kumusta naman ang mundo?
************
when i die, i want to become the wind
4/08/2006
anim na raan at higit pang halakhak kasama si nene
nene,
akala ko mapipindeho na ang hapunan natin dahil sa pasaway na pork chop na ayaw magpahiwa.
masaya naman palang kumain sa burgis na kainan.
nakakatuwang nagawa natin ang mga gusto natin (humalakhak ng malakas, mangupal ng crew, at magreklamo sa serbisyo ng restaurant) nang walang pag-aalinlangan.
naaliw ako na hindi mo na iniinda ang mga waring mapanuringmga mata ng mga naka-posturang kumakain doon.
ewan ko ba kung paano nila natitiis kainin yung makunat nilang mga inihaw.
nagtataka rin akong hindi sila nagtataka kung bakit walang kasamang kanin yung mga “value” meals nila dun. baka anamn sanay na silang kumain doon at tayo lang talaga ang nagtataka.
ano’t anu pa man, naging masaya naman tayo. aaminin kong nawala ang stress ko kahit mga ilang oras lang. kahit na sumakit yung btiyan ko sa sobrang pagsulit sa bottomless iced tea nila, ayos lang. wala nang sakit –sakit kapag tawanan na.
hay.
sana’y maulit muli ang mga kalokohan natin:
ang
teka, basta wag na lang tayong kumain muli sa burgoo.
busy na naman ulit.
minsan-minsan lang naman tayo magsaya.
mamimiss ko ang mga kabaliwan natin.
salamat sa muling pagbabahagi ng oras at panahon.
masaya ako at nagkita tayong muli.
ano ba naman ang anim na raan makasama ka lang muli?
***
mas magiging makabuluhan ang isang pagkilos na bukas sa pag-aalinlangan at pagtatanong.
*****
di man ako tinawagan ng mccann ngayon, alam kong may pag-asa pa rin ako
akala ko mapipindeho na ang hapunan natin dahil sa pasaway na pork chop na ayaw magpahiwa.
masaya naman palang kumain sa burgis na kainan.
nakakatuwang nagawa natin ang mga gusto natin (humalakhak ng malakas, mangupal ng crew, at magreklamo sa serbisyo ng restaurant) nang walang pag-aalinlangan.
naaliw ako na hindi mo na iniinda ang mga waring mapanuringmga mata ng mga naka-posturang kumakain doon.
ewan ko ba kung paano nila natitiis kainin yung makunat nilang mga inihaw.
nagtataka rin akong hindi sila nagtataka kung bakit walang kasamang kanin yung mga “value” meals nila dun. baka anamn sanay na silang kumain doon at tayo lang talaga ang nagtataka.
ano’t anu pa man, naging masaya naman tayo. aaminin kong nawala ang stress ko kahit mga ilang oras lang. kahit na sumakit yung btiyan ko sa sobrang pagsulit sa bottomless iced tea nila, ayos lang. wala nang sakit –sakit kapag tawanan na.
hay.
sana’y maulit muli ang mga kalokohan natin:
ang
- pagdodrowing sa lamesa ng burgoo
- pangungupal sa crew ng burgoo
- pagkuha ng picture habang naglalakad sa gateway
- paghakbang ng pasalungat sa takbo ng escalator
- paghaharutan sa kalye ng cubao
- paglibot ng pabalik-balik sa mall
- pagtawa ng walang pakialam
teka, basta wag na lang tayong kumain muli sa burgoo.
busy na naman ulit.
minsan-minsan lang naman tayo magsaya.
mamimiss ko ang mga kabaliwan natin.
salamat sa muling pagbabahagi ng oras at panahon.
masaya ako at nagkita tayong muli.
ano ba naman ang anim na raan makasama ka lang muli?
***
mas magiging makabuluhan ang isang pagkilos na bukas sa pag-aalinlangan at pagtatanong.
*****
di man ako tinawagan ng mccann ngayon, alam kong may pag-asa pa rin ako
4/06/2006
roll of rants and roar
1 more shot, just one more and i could have won a brand new erickson k700i!
nah.luck was just not on my side yesterday.
i took off my chances on an electronic roulette at worlds of fun.
it was one of those usual try-your-luck games at amusement parks.
but unlike the others, it requires a pint of skill to get the prize.
the instructions are hard to understand(which i think was one reason why the machine was usually ignored by trigger happy kids) but i managed to get myself familiar with it.
i felt lucky so i gambled my tokens.
after 10 tokens and 20 trials, i went home empty handed.
i was just baffled by the fact that my lack of skill that day took off my luck.
wah!
i'll try my luck again next time.
*********************
it was really nice of the mrt administration to prioritize the elders, the women and the children by providing them space.
what pissed me off was the rudeness of the guards stationed on the demarcation line for those people.
the guards were driving people away as if they were stray dogs.
the admin could have made a bigger sign, a better sign for those tired people unaware of the new policy.
another thing, they could have placed the demarcation line/the priority margin near the entrance point so that the elders will not walk that far to reach the front car of the train.
the motive was ok, but the implementation was not.
i saw very few prioritized people who abide with the new policy.
blah!
*********************
to those people asking me to wear off my mask,
pretending to be my past,
excuse me but i don't remember any part of me (past,present or future) that has been detached.
well i tell you,
you yourself hide under your cloak of pretensions, trying to pretend that you're someone who knows me very well, but in fact you don't.
don't you ever speak of removing masks if you yourself is hidden with it.
nah.luck was just not on my side yesterday.
i took off my chances on an electronic roulette at worlds of fun.
it was one of those usual try-your-luck games at amusement parks.
but unlike the others, it requires a pint of skill to get the prize.
the instructions are hard to understand(which i think was one reason why the machine was usually ignored by trigger happy kids) but i managed to get myself familiar with it.
i felt lucky so i gambled my tokens.
after 10 tokens and 20 trials, i went home empty handed.
i was just baffled by the fact that my lack of skill that day took off my luck.
wah!
i'll try my luck again next time.
*********************
it was really nice of the mrt administration to prioritize the elders, the women and the children by providing them space.
what pissed me off was the rudeness of the guards stationed on the demarcation line for those people.
the guards were driving people away as if they were stray dogs.
the admin could have made a bigger sign, a better sign for those tired people unaware of the new policy.
another thing, they could have placed the demarcation line/the priority margin near the entrance point so that the elders will not walk that far to reach the front car of the train.
the motive was ok, but the implementation was not.
i saw very few prioritized people who abide with the new policy.
blah!
*********************
to those people asking me to wear off my mask,
pretending to be my past,
excuse me but i don't remember any part of me (past,present or future) that has been detached.
well i tell you,
you yourself hide under your cloak of pretensions, trying to pretend that you're someone who knows me very well, but in fact you don't.
don't you ever speak of removing masks if you yourself is hidden with it.
4/05/2006
si irvin, irwin at mervin
Oo, sige, sasabihin ko na ang pangalan ko, pero ngayon lang.
Swerte na lang ng mga makakabasa nito habang hindi pa nawawala. Minsan ko lang itong ipo-post.
Ako si Irvin, (as if it matters) lumaki akong may buhay na makulay. Sing-kulay ng pinagbuhol-buhol na kulay ng bahaghari.
Nung bata pa ako, nabubuhay ako sa paniniwalang may kakambal ako.Kalaro ko siya noon araw-araw. Nakatira siya sa kabilang kanto sa kalye namin. Kalaro ko siya lagi ng teks at habulan. Lagi din akong nasa bahay nila dahil marami siya noong mga action figures na sa tv ko lang napapanood. Meron siyang Wolverine, Cyclops, Rogue, at lahat yata ng Xmen. Meron din siyang kumpletong set ng Power Rangers pati mga robots nila.
Nakasundo ko siya hindi lang dahil sa mga laruan niya, kundi dahil mabait din siya. Kaya nga nagkaroon kami noon ng kasunduan na magiging magka-kambal kami. Hindi yun bunga ng panonood naming dalawa ng Julio at Julia sa channel 2. Hindi rin dahil Irwin ang pangalan niya, kundi dahil magkaibigan kami. Basta. May kung anong pagkakaintindihan ang namagitan sa’min noon, na parang may makulay na ilaw na lumitaw sa’ming mga dibdib tapos bumalot sa’min tapos friends na kami, yung parang sa cartoons.
Akala ko nun magiging parang amazing twins na kami forever kahit di naman kami magkamukha. Pero akala lang pala ang lahat.
Minsan isang araw nang maglaro kami ng teks, natalo ko siya. Kasalanan ko bang sinuwerte ako sa teks nung araw na yun? Isa pa, malay ko bang iiyak siya at magsusumbong sa nanay niya? But ina nga lang di makitid ang ulo ng nanay niya at di na pinatulan ang pag-iyak ni Irwin. Akala ko di na lalaki yung gulo nang kumprontahin ako ng tatay ko. PInagalitan niya ako at pinalo. Kung bakit ko daw ba tinalo si Irwin. Naman! Kaya nga laro diba? May nananalo, may natatalo.
Hay, at ayun, sinunog ng tatay ko yung dangkal-dangkal na teks na napanalunan ko.
Sayanag. Pwede ko pa naman yung ibalik kay Irwin para tumahan na siya. Ayoko kasing mawalan ako ng kambal.
Ayun, pagtapos nun, di na kami masyadong nagkita ni Irwin. Di na siya nagpupunta sa bahay, nahihiya na’kong makipaglaro ng mga action figures sa kanya. Di ko na maibabalik yung mga teks niya.
Matagal tagal ding hindi kami nagkita ni Irwin, hanggang sa lumipat na kami ng tirahan at di ko na siya muling nakita.
******************************
Nung mga grade 3 naman ako, aksidente kong nabasa yung ITR ng tatay ko. Nagulat ako nang mabasa kong tatlo kaming magkakatapid. Ako, si Abby at si Mervin. Tinanong ko kung sino si Mervin, sabi niya kunwari lang daw. Fictitious character. Para daw mabawasan yung tax niya, kelangan madaming anak.
Dati natanggap ko yung rason niya, pero nang mahalungkat ng malilikot kong mga kamay noon ang isang birth certificate at isang picture ng bata, nag-iba ang pananaw ko. Namulat ako sa katotohanang sinungaling ang mga matatanda.
Nakita kong malinaw na nakasulat sa birth certificate ang pangalang Mervin at ang pangalan ng tatay ko bilang ama niya. Aba!
Siyempre nagulat ako, kaya nagtanong ako sa mga lolo't lola ko at nalaman ko ngang may kapatid pa akong isa! wah!
Nito lang, sabi ng tatay ko, paparating na daw si Mervin. Kukunin na daw niya ito sa Iloilo dahil iniwan na daw siya ng nanay niya.
Nang tanungin nga ako ng tatay kung ano ang lagay sa'kin, sabi ko ok lang.
Wala namang kaso sa'kin kung darating ba siya o hindi.
Sa katunayan, na eexcite pa nga ako e.
May darating na namang ka-rhyme ng Irvin sa buhay ko.
Swerte na lang ng mga makakabasa nito habang hindi pa nawawala. Minsan ko lang itong ipo-post.
Ako si Irvin, (as if it matters) lumaki akong may buhay na makulay. Sing-kulay ng pinagbuhol-buhol na kulay ng bahaghari.
Nung bata pa ako, nabubuhay ako sa paniniwalang may kakambal ako.Kalaro ko siya noon araw-araw. Nakatira siya sa kabilang kanto sa kalye namin. Kalaro ko siya lagi ng teks at habulan. Lagi din akong nasa bahay nila dahil marami siya noong mga action figures na sa tv ko lang napapanood. Meron siyang Wolverine, Cyclops, Rogue, at lahat yata ng Xmen. Meron din siyang kumpletong set ng Power Rangers pati mga robots nila.
Nakasundo ko siya hindi lang dahil sa mga laruan niya, kundi dahil mabait din siya. Kaya nga nagkaroon kami noon ng kasunduan na magiging magka-kambal kami. Hindi yun bunga ng panonood naming dalawa ng Julio at Julia sa channel 2. Hindi rin dahil Irwin ang pangalan niya, kundi dahil magkaibigan kami. Basta. May kung anong pagkakaintindihan ang namagitan sa’min noon, na parang may makulay na ilaw na lumitaw sa’ming mga dibdib tapos bumalot sa’min tapos friends na kami, yung parang sa cartoons.
Akala ko nun magiging parang amazing twins na kami forever kahit di naman kami magkamukha. Pero akala lang pala ang lahat.
Minsan isang araw nang maglaro kami ng teks, natalo ko siya. Kasalanan ko bang sinuwerte ako sa teks nung araw na yun? Isa pa, malay ko bang iiyak siya at magsusumbong sa nanay niya? But ina nga lang di makitid ang ulo ng nanay niya at di na pinatulan ang pag-iyak ni Irwin. Akala ko di na lalaki yung gulo nang kumprontahin ako ng tatay ko. PInagalitan niya ako at pinalo. Kung bakit ko daw ba tinalo si Irwin. Naman! Kaya nga laro diba? May nananalo, may natatalo.
Hay, at ayun, sinunog ng tatay ko yung dangkal-dangkal na teks na napanalunan ko.
Sayanag. Pwede ko pa naman yung ibalik kay Irwin para tumahan na siya. Ayoko kasing mawalan ako ng kambal.
Ayun, pagtapos nun, di na kami masyadong nagkita ni Irwin. Di na siya nagpupunta sa bahay, nahihiya na’kong makipaglaro ng mga action figures sa kanya. Di ko na maibabalik yung mga teks niya.
Matagal tagal ding hindi kami nagkita ni Irwin, hanggang sa lumipat na kami ng tirahan at di ko na siya muling nakita.
******************************
Nung mga grade 3 naman ako, aksidente kong nabasa yung ITR ng tatay ko. Nagulat ako nang mabasa kong tatlo kaming magkakatapid. Ako, si Abby at si Mervin. Tinanong ko kung sino si Mervin, sabi niya kunwari lang daw. Fictitious character. Para daw mabawasan yung tax niya, kelangan madaming anak.
Dati natanggap ko yung rason niya, pero nang mahalungkat ng malilikot kong mga kamay noon ang isang birth certificate at isang picture ng bata, nag-iba ang pananaw ko. Namulat ako sa katotohanang sinungaling ang mga matatanda.
Nakita kong malinaw na nakasulat sa birth certificate ang pangalang Mervin at ang pangalan ng tatay ko bilang ama niya. Aba!
Siyempre nagulat ako, kaya nagtanong ako sa mga lolo't lola ko at nalaman ko ngang may kapatid pa akong isa! wah!
Nito lang, sabi ng tatay ko, paparating na daw si Mervin. Kukunin na daw niya ito sa Iloilo dahil iniwan na daw siya ng nanay niya.
Nang tanungin nga ako ng tatay kung ano ang lagay sa'kin, sabi ko ok lang.
Wala namang kaso sa'kin kung darating ba siya o hindi.
Sa katunayan, na eexcite pa nga ako e.
May darating na namang ka-rhyme ng Irvin sa buhay ko.
4/04/2006
plural power
What is happening to the government officials of our country? Is it really that gloomy for them to not fully understand the definition of initiative?
Initiative can be defined as:
Well, initiative in its simplest term is taking the first step to do any action. When you say people’s initiative, the people of the state initiates an action that they fully understand towards a specific goal.
In the case of the recent solicitation of signatures of the government for the proposal of charter change, it is obviously not the people who took initiative.
I still can’t accept the validity of the signature votes. First, its veracity- The votes and signatures solicited are not ensured to e legal and accurate. The government has yet created an effective mechanism for this kind of voting. Second, it’s credibility- most people who signed for the petition have no full knowledge and grasp of the issue. They may have known cha cha, but they may have not understood it in its broader sense.
quoting from the AKBAYAN site:
This attempt violates the very spirit of PEOPLE’S INITIATIVE. The intention of the People’s Initiative provision in the 1987 Constitution is to provide citizens the right and an avenue to directly legislate laws which the legislature refuses to pass. It is a right given to the citizenry and not to the government. The government’s move, through the intervention of the DILG, mandating the local governments to collect signatures in support of the Arroyo-sponsored people’s initiative for their version of ChaCha is an attempt to usurp the exclusive right of the citizenry. The thinly-cloaked, Arroyo-sponsored people’s initiative is a violation of the very spirit of the people’s right as enshrined in the Constitution.
It makes my brain throb to think how plurality rules over democracy in our country.
Initiative can be defined as:
- The right and procedure by which citizens can propose a law by petition and ensure its submission to the electorate
A beginning or introductory step; an opening move: took the initiative in trying to solve the problem.
Well, initiative in its simplest term is taking the first step to do any action. When you say people’s initiative, the people of the state initiates an action that they fully understand towards a specific goal.
In the case of the recent solicitation of signatures of the government for the proposal of charter change, it is obviously not the people who took initiative.
I still can’t accept the validity of the signature votes. First, its veracity- The votes and signatures solicited are not ensured to e legal and accurate. The government has yet created an effective mechanism for this kind of voting. Second, it’s credibility- most people who signed for the petition have no full knowledge and grasp of the issue. They may have known cha cha, but they may have not understood it in its broader sense.
quoting from the AKBAYAN site:
This attempt violates the very spirit of PEOPLE’S INITIATIVE. The intention of the People’s Initiative provision in the 1987 Constitution is to provide citizens the right and an avenue to directly legislate laws which the legislature refuses to pass. It is a right given to the citizenry and not to the government. The government’s move, through the intervention of the DILG, mandating the local governments to collect signatures in support of the Arroyo-sponsored people’s initiative for their version of ChaCha is an attempt to usurp the exclusive right of the citizenry. The thinly-cloaked, Arroyo-sponsored people’s initiative is a violation of the very spirit of the people’s right as enshrined in the Constitution.
It makes my brain throb to think how plurality rules over democracy in our country.
4/03/2006
power pray
mahilig mamilit ang tatay ko.
palibhasa, kawal ng bansa.
nasanay sa kamay na bakal.
mahilig siyang mamilit sa maraming bagay-kumain, matulog, magsimba at magdasal.
nagtataka lang ako, hindi namna pala-dasal ang tatay ko, pero nitong nakaraan, nahihiwagaan ako sa kanya dahil parang andaming mga anghel na ang nakapaligid sa kanya at bumubulong-bulong na magbalik-loob kami sa diyos.
ok lang naman sakin ang mgadasal. madalas ko naman yun ginagawa, lalo na nung high school, pero nagdadasal lang ako kapag gusto ko.
naniniwala kasi ako na kahit anumang bagay na sobrang pilit ay pangit ang kinalalabasan.
maaring maraming mga relihiyoso ang hindi sumang-ayon sa’kin. maaring sabihin nila na obligasyon mo bilang isang nilalang na napapaloob sa isang relihiyon ang madasal sa’yong sinasambang diyos.
para sa akin, oo, may obligasyon ka, pero dapat ang obligasyong iyon ay ginagawa ng kusa, hindi ginagawa nang dahil sa takot sa impyerno o anumang kaparusahan.
matigas ako sa paniniwala kong iyon tungkol sa pagdarasal, hangang sa magtanghalian kami kanina.
sa mga normal na pagkakataon, basta na lang kami kumakain na magkakapamilya. kain- subo, kain- subo nang walang imikan. Tahimik kami kumain, mabilis, kailangan maubos mo yung mga pagkain sa mesa, kundi, lagot ka. ]
pero kanina lang, nag-iba ng ikot ng mga plato. nagtataka ako kung bakit hindi pa sila sumusubo. tapos nakatingin sakin yung tatay ko. sabi niya, sinong magllead ng prayer? aba! magpasalamat naman kayo sa diyos sa mga biyayang natatanggap niyo!
nanibago ako na para bang bigla akong nabusog ng grasya mula sa langit. ewan. di ako agad nag-react. hindi ako prepared. nakita kong malapit na namang mag-usok ang ilong ng aking ama kaya’t sumunod naman ako sa kanya kahit wala sa loob ko ang magdasal.
mula pa noong pagkabata, masasabi kong maraming pagkakataon nang dininig sa taas ang aking mga panalangin. Napadpad ako sa kanlungan ng up, nanalo ako sa maraming mga paligsahan, at unti-unting nangyayari ang mga gusto kong mangyari sa buhay- at masasabi kong karamihan dito ay bunga ng bukal sa loob at di pilit na panalangin.
matagal ko nang ipinagdarasal ang araw na lalambot ang kamay na bakal ng aking ama.
hay.
tunay ngang makapangyarihan ang panalangin.
tanong lang,
ang sapilitang pagdarasal kaya ay epektibo din?
palibhasa, kawal ng bansa.
nasanay sa kamay na bakal.
mahilig siyang mamilit sa maraming bagay-kumain, matulog, magsimba at magdasal.
nagtataka lang ako, hindi namna pala-dasal ang tatay ko, pero nitong nakaraan, nahihiwagaan ako sa kanya dahil parang andaming mga anghel na ang nakapaligid sa kanya at bumubulong-bulong na magbalik-loob kami sa diyos.
ok lang naman sakin ang mgadasal. madalas ko naman yun ginagawa, lalo na nung high school, pero nagdadasal lang ako kapag gusto ko.
naniniwala kasi ako na kahit anumang bagay na sobrang pilit ay pangit ang kinalalabasan.
maaring maraming mga relihiyoso ang hindi sumang-ayon sa’kin. maaring sabihin nila na obligasyon mo bilang isang nilalang na napapaloob sa isang relihiyon ang madasal sa’yong sinasambang diyos.
para sa akin, oo, may obligasyon ka, pero dapat ang obligasyong iyon ay ginagawa ng kusa, hindi ginagawa nang dahil sa takot sa impyerno o anumang kaparusahan.
matigas ako sa paniniwala kong iyon tungkol sa pagdarasal, hangang sa magtanghalian kami kanina.
sa mga normal na pagkakataon, basta na lang kami kumakain na magkakapamilya. kain- subo, kain- subo nang walang imikan. Tahimik kami kumain, mabilis, kailangan maubos mo yung mga pagkain sa mesa, kundi, lagot ka. ]
pero kanina lang, nag-iba ng ikot ng mga plato. nagtataka ako kung bakit hindi pa sila sumusubo. tapos nakatingin sakin yung tatay ko. sabi niya, sinong magllead ng prayer? aba! magpasalamat naman kayo sa diyos sa mga biyayang natatanggap niyo!
nanibago ako na para bang bigla akong nabusog ng grasya mula sa langit. ewan. di ako agad nag-react. hindi ako prepared. nakita kong malapit na namang mag-usok ang ilong ng aking ama kaya’t sumunod naman ako sa kanya kahit wala sa loob ko ang magdasal.
mula pa noong pagkabata, masasabi kong maraming pagkakataon nang dininig sa taas ang aking mga panalangin. Napadpad ako sa kanlungan ng up, nanalo ako sa maraming mga paligsahan, at unti-unting nangyayari ang mga gusto kong mangyari sa buhay- at masasabi kong karamihan dito ay bunga ng bukal sa loob at di pilit na panalangin.
matagal ko nang ipinagdarasal ang araw na lalambot ang kamay na bakal ng aking ama.
hay.
tunay ngang makapangyarihan ang panalangin.
tanong lang,
ang sapilitang pagdarasal kaya ay epektibo din?
4/01/2006
CHILIng
ang init ng panahon ngayon. kahit maka-ilang paligo ka parang ang lagkit-lagkit mo pa rin. parang mga makukulit na butil ng pawis na naglalabasan sa noo.
kahapon tsaka kanina, umulan ng kaunti,pero lalo lang nitong pinainit ang panahon.
kumusta naman ang alimuom diba?
ahh! speaking of mainit, na e-LSS ako ngayon sa isa sa mga hot na hot na kanta ngayon sa radyo-ang anghang
nung una akala ko joke lang yung kanta, kasi nakakaloko naman talaga.
astig yung pagkaka-spoof nila sa my humps ng BEP.
Anghang pt2- Muhammad Abdul and Rajiv Soleiman
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lng tignan at tikman sakin pinggan
Ang maanghang.anghang(7x) maxadong
maanghang...KINILINAW
Ayaw mo bang kumain ito at naka ahin.
Wag ka nang tumakas magkaka almuranas
Ang anghang ng patatas maanghang kahit
prutas.
Sing init ng manggas mapapawis ang balbas
Tayo'y wag magtalo
Lika na magsali
Papakin ang sili wag ka nang mamili
Uusok ang yung tenga
Mapapamacarena, ika'y mapapaihi
Sa sobrang init.
dahil maanghang-anghang(4x)
maxadong maanghang
anghang(3x)
anghang ng ulam
tadtad ng sili…
ooo dagdagan mo pa ng sili
ang gusto ko marami…
tadtad ng sili…
ooo ngayon na maraming sili
lets parte
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lang tignan at tikman sakin pinggan
Baka may mecobryo yan
yan yan yang pagkain yan..
Bakit naman ang arte mo arte mo arte
moooooo...
dahil maanghang(6x)
maxadong maanghang
anghang(3x)
KINILAW!
Kakain ako wag kang manuyo
hah hah hah siling labuyo
Amoy kilili at kawili pagkain ng shaolin
Merong milk merong coconut sari saring sangkap
Merong milk merong coconut
Siling may gataa...
Lalo akong lumiliksi namumula ang pisngi
Kahit sa shawarma tataob si darna
Lamunin mo ng hotdog
Parang di ka arabo.
Wag mo kong pagalitan
Parang di mo ako kaibigan
Teka…
Wag kang madram
Wag ka na madrama...
Ako madrama?
Kaw nga tong madrama
di ako madrama wala kang pakisama
wag kang magreklamo pag
maanghang(4x)
dahil maanghang
anghang(4x)
maxadong maanghang(4x)
ang anghang ng ulam
tadtad ng sili…
ooo dagdagan mo pa ng sili
ang gusto ko marami...
tadtad ng sili…
ooo ngayon na maraming sili
lets parte
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lang tignan at tikman sakin pinggan
Baka may mecobryo yan
yan yan yang pagkain yan…
Bakit naman ang arte mo arte
************
hindi. hindi.
hindi nga ako mae-LSS!
hindi!
anghang...anghang...
argh!
kahapon tsaka kanina, umulan ng kaunti,pero lalo lang nitong pinainit ang panahon.
kumusta naman ang alimuom diba?
ahh! speaking of mainit, na e-LSS ako ngayon sa isa sa mga hot na hot na kanta ngayon sa radyo-ang anghang
nung una akala ko joke lang yung kanta, kasi nakakaloko naman talaga.
astig yung pagkaka-spoof nila sa my humps ng BEP.
Anghang pt2- Muhammad Abdul and Rajiv Soleiman
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lng tignan at tikman sakin pinggan
Ang maanghang.anghang(7x) maxadong
maanghang...KINILINAW
Ayaw mo bang kumain ito at naka ahin.
Wag ka nang tumakas magkaka almuranas
Ang anghang ng patatas maanghang kahit
prutas.
Sing init ng manggas mapapawis ang balbas
Tayo'y wag magtalo
Lika na magsali
Papakin ang sili wag ka nang mamili
Uusok ang yung tenga
Mapapamacarena, ika'y mapapaihi
Sa sobrang init.
dahil maanghang-anghang(4x)
maxadong maanghang
anghang(3x)
anghang ng ulam
tadtad ng sili…
ooo dagdagan mo pa ng sili
ang gusto ko marami…
tadtad ng sili…
ooo ngayon na maraming sili
lets parte
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lang tignan at tikman sakin pinggan
Baka may mecobryo yan
yan yan yang pagkain yan..
Bakit naman ang arte mo arte mo arte
moooooo...
dahil maanghang(6x)
maxadong maanghang
anghang(3x)
KINILAW!
Kakain ako wag kang manuyo
hah hah hah siling labuyo
Amoy kilili at kawili pagkain ng shaolin
Merong milk merong coconut sari saring sangkap
Merong milk merong coconut
Siling may gataa...
Lalo akong lumiliksi namumula ang pisngi
Kahit sa shawarma tataob si darna
Lamunin mo ng hotdog
Parang di ka arabo.
Wag mo kong pagalitan
Parang di mo ako kaibigan
Teka…
Wag kang madram
Wag ka na madrama...
Ako madrama?
Kaw nga tong madrama
di ako madrama wala kang pakisama
wag kang magreklamo pag
maanghang(4x)
dahil maanghang
anghang(4x)
maxadong maanghang(4x)
ang anghang ng ulam
tadtad ng sili…
ooo dagdagan mo pa ng sili
ang gusto ko marami...
tadtad ng sili…
ooo ngayon na maraming sili
lets parte
Muhammad ano bang kinakain mo kinakain mo sa
yong pinggan.
Bakit di mo na lang tignan at tikman sakin pinggan
Baka may mecobryo yan
yan yan yang pagkain yan…
Bakit naman ang arte mo arte
************
hindi. hindi.
hindi nga ako mae-LSS!
hindi!
anghang...anghang...
argh!
Subscribe to:
Posts (Atom)
